خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن گوینده خود را به عناصر مختلفی مانند کوه، صدا، نقش و قفل تشبیه می‌کند و بیان می‌کند که همه اینها در واقع بازتابی از معشوق (یار) هستند. در نهایت، این شعر به این مفهوم اشاره دارد که هر آنچه می‌شنویم یا می‌بینیم، سخن و اثر معشوق است.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شعری کلاسیک، درک آن را برای سنین پایین دشوار می‌کند.
رباعی ۴۲۰ - من کوهم و قال من صدای یار است
من کوهم و قال من صدای یار است
من نقشم و نقشبندم آن دلدار است ۱
چون قفل که در بانگ درآمد ز کلید
می‌پنداری که گفت من گفتار است ۲
من نقشم و نقشبندم آن دلدار است ۱
چون قفل که در بانگ درآمد ز کلید
می‌پنداری که گفت من گفتار است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۱۹ - منصور حلاجی که اناالحق میگفت
گوهر بعدی:رباعی ۴۲۱ - من محو خدایم و خدا آن منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
