خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از ناامیدی و احساس بی‌پناهی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که سروران (افراد قدرتمند) پا ندارند و دلش در غرقاب این سودا (عشق یا آرزو) نیست. همچنین اشاره می‌کند که در این میان جایی حتی برای مویی هم نیست و او خود را به مویی تشبیه می‌کند که جایی ندارد.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی شعر برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال مناسب نیست.
رباعی ۳۹۵ - گم باد سریکه سروران را پا نیست
گم باد سریکه سروران را پا نیست
وان دل که به جان غرقهٔ این سودا نیست ۱
گفتند در این میان نگنجد موئی
من موی شدم از آن مرا گنجانیست ۲
وان دل که به جان غرقهٔ این سودا نیست ۱
گفتند در این میان نگنجد موئی
من موی شدم از آن مرا گنجانیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹۴ - گفتی گشتم ملول و سودام گرفت
گوهر بعدی:رباعی ۳۹۶ - کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
