شاعر از احساس ملول و سودازده خود میگوید و بیان میکند که دلش از این وضعیت خسته شده است. او نگران است که مبادا دوباره تنها بماند، همانطور که گرگ درنده تنها میماند.
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و اندوهآلود است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'گرگ درنده' ممکن است برای سنین پایین ترسناک یا نامناسب باشد.
رباعی ۳۹۴ - گفتی گشتم ملول و سودام گرفت
تا شد دل از این کار و از این جام گرفت ۱
ترسم بروی جامه دران بازآئی
کان گرگ درنده باز تنهام گرفت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.