در این متن، یک گفتوگوی شاعرانه بین دو نفر صورت میگیرد. شخص اول میگوید که مانند کبوتر از دست طرف مقابل رها شده است. طرف دوم پاسخ میدهد که اگر این اتفاق بیفتد، غم او را آرام میکند. شخص اول بیان میکند که خوار و زبون شده است، و طرف دوم پاسخ میدهد که عزت و شرافت او از همین زبونی ناشی میشود.
متن دارای مفاهیم عاطفی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان شاعرانه و عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۸۵ - گفتا بجهم همچو کبوتر ز کفت
گفت ار بجهی کند غمم مستخفت ۱
گفتم که شدم خوار و زبون و تلفت
گفت از تلف منست عزو شرفت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.