خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از دیدار و گفتگوی عاشقانه با معشوق خود سخن می‌گوید. معشوق از او می‌پرسد که چگونه بدون او زندگی می‌کند و شاعر پاسخ می‌دهد که مانند ماهی بدون آب است. معشوق این وضعیت را گناه شاعر می‌داند و بر او می‌گرید.
محتوا دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
رباعی ۳۳۳ - دوش از سر لطف یار در من نگریست
دوش از سر لطف یار در من نگریست
گفتا بی‌ما چگونه توانی بزیست ۱
گفتم به خدا چنانکه ماهی بی‌آب
گفتا که گناه تست و بر من بگریست ۲
گفتا بی‌ما چگونه توانی بزیست ۱
گفتم به خدا چنانکه ماهی بی‌آب
گفتا که گناه تست و بر من بگریست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۳۲ - دور است ز تو نظر بهانه اینست
گوهر بعدی:رباعی ۳۳۴ - دی آنکه ز سوی بام بر ما نگریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
