شاعر در این بیتها از عشق و دلبستگی سخن میگوید و بیان میکند که با وجود نگاههای بهانهجویانه، دلش هنوز به معشوق وابسته است و روی او را نمیبیند، اما دلش از او کنده نمیشود چون جانش شیرین است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۳۳۲ - دور است ز تو نظر بهانه اینست
کاین دیدهٔ ما هنوز صورت بین است ۱
اهلیت روی تو ندارد لیکن
چون برکند از تو دل که جان شیرین است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.