در این متن، شاعر از خاک قدم معشوق به عنوان منبع سعادت و زیبایی یاد میکند و بیان میکند که همه گلها و یاسمنها از خاک قدم او میرویند. همچنین، اشاره میکند که سر تا پای معشوق از خاکی است که از او میروید و این خاک چنان ارزشمند است که برداشتن آن دشوار است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۹۳ - خاک قدمت سعادت جان من است
خاک از قدمت همه گل و یاسمن است ۱
سر تا قدمت خاک ز تو میرویند
زان خاک قدم چه روی برداشتن است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.