شاعر در این متن بیان میکند که دلش از شبنشینی سیر نشده و ساقی را به کمک و مینوشی دعوت میکند. او اشاره میکند که عقلها در خواب فرو رفتهاند و از ساقی میخواهد که فردا زودتر بیاید، زیرا امشب دیر شده است.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و شبنشینی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
رباعی ۲۹۲ - حاشا که دلم ز شبنشینی سیر است
یا ساقی ما بیمدد و ادبیر است ۱
از خواب چو سایه عقلها سر زیر است
فردا ز پگه بیا که امشب دیر است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
"ادبیر" به معنای منحوس یا بدبخت است.