در این متن، شاعر از زیبایی و نور آفتاب و رقص صوفیان مانند ذرهها در برابر آن سخن میگوید. سپس به این اشاره میکند که برخی این حالت را وسوسهٔ شیطان میدانند، اما شیطان را لطیف و بخشی از حیات جان توصیف میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند شیطان و وسوسه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۶۰ - تا چهرهٔ آفتاب جان رخشانست
صوفی به مثال ذرهها رقصانست ۱
گویند که این وسوسهٔ شیطانست
شیطان لطیف است و حیات جانست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.