این متن بیانگر این است که تا زمانی که فرد به بتپرستی و وابستگیهای مادی یا معنوی غیرالهی مشغول است، ایمنی و آرامش واقعی ندارد. حتی اگر بتهای ظاهری را بشکند، بتهای درونی و ذهنی همچنان باقی میمانند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۵۹ - تا با تو ز هستی تو هستی باقیست
ایمن منشین که بتپرستی باقیست ۱
گیرم بت پندار شکستی آخر
آن بت که ز پندار برستی باقیست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.