در این شعر، شاعر از درد فراق و عشق به دوست میگوید و بیان میکند که دوستش او را در وصل خود نگه میدارد، اما در عین حال دلش را نیز میشکند. شاعر تصمیم میگیرد که با دل شکسته به درگاه دوستش برود، چرا که دوستش نیز دلشکستهها را دوست دارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی در شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوع دلشکستگی و غم نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۲۴۴ - بر من در وصل بسته میدارد دوست
دل را بعنا شکسته میدارد دوست ۱
زین پس من و دلشکستگی بر در او
چون دوست دل شکسته میدارد دوست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.