خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن بیانگر احساس عمیق شاعر نسبت به زیبایی‌ها و عواطف شخصی است که از طبیعت و وجود خودش سرچشمه می‌گیرد. شاعر با اشاره به بانگ خوش، بوی گلشن و احساسات درونی، تعلق این زیبایی‌ها را به خودش بیان می‌کند و نشان می‌دهد که هرچه بر دل و جانش اثر می‌گذارد، بخشی از وجود اوست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی بیشتری داشته باشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۲۰۲ - این بانگ خوش از جانب کیوان منست
این بانگ خوش از جانب کیوان منست
این بوی خوش از گلشن و بستان منست ۱
آن چیز که او بر دل و بر جان منست
تا بر رود او کجا رود آن منست ۲
این بوی خوش از گلشن و بستان منست ۱
آن چیز که او بر دل و بر جان منست
تا بر رود او کجا رود آن منست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۰۱ - ای لعل و عقیق و در و دریا و درست
گوهر بعدی:رباعی ۲۰۳ - این چرخ غلام طبع خود رایهٔ ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
