خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر حالتی است که فرد به دلیل عشق و دلبستگی شدید به دیگری، خود و معشوق را از رحمت الهی دور می‌اندازد و مانند فرعون، خدا را نشناخته و در نهایت، مانند برق، همه چیز را نابود می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به فرعون و نابودی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر صحیح داشته باشد.
رباعی ۱۵۰ - از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت ۱
مانندهٔ فرعون خدا را نشناخت
چون برق گرفت عالمی را بگداخت ۲
خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت ۱
مانندهٔ فرعون خدا را نشناخت
چون برق گرفت عالمی را بگداخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۹ - آواز تو ارمغان نفخ صور است
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۱ - از بی‌یاری ظریفتر یاری نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
