خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
عشق مجرد به سوی صحرا می‌تازد و دل من او را از کر و فرش می‌شناسد. با خود می‌گوید که اگر از صورت جدا شود، عشق‌های بسیاری را با صورت عشق خواهد باخت.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عمیق عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۹ - آن عشق مجرد سوی صحرا می‌تاخت
آن عشق مجرد سوی صحرا می‌تاخت
دیدش دل من ز کر و فرش بشناخت ۱
با خود می‌گفت چون ز صورت برهم
با صورت عشق عشقها خواهم باخت ۲
دیدش دل من ز کر و فرش بشناخت ۱
با خود می‌گفت چون ز صورت برهم
با صورت عشق عشقها خواهم باخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۸ - آن شه که ز چاکران بدخو نگریخت
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۰ - آن قاضی ما چو دیگران قاضی نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
