خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از شخصی سخن می‌گوید که با وجود رفتار بد و بی‌ادبی دیگران، از آن‌ها نمی‌گریزد و با بزرگواری برخورد می‌کند. شاعر توصیه می‌کند که به جای لطف، او را دریا بنامند، زیرا مانند دریا گسترده و بخشنده است. همچنین اشاره می‌کند که حتی دیو سیاه نیز از او نگریخته، که نشان‌دهنده قدرت و ابهت اوست.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و واژگان پیچیده‌تر، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌سازد.
رباعی ۱۳۸ - آن شه که ز چاکران بدخو نگریخت
آن شه که ز چاکران بدخو نگریخت
وز بی‌ادبی و جرم صد تو نگریخت ۱
او را تو نگوی لطف، دریا گویش
بگریخت ز ما دیو سیه او نگریخت ۲
وز بی‌ادبی و جرم صد تو نگریخت ۱
او را تو نگوی لطف، دریا گویش
بگریخت ز ما دیو سیه او نگریخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۷ - آن شب که ترا به خواب بینم پیداست
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۹ - آن عشق مجرد سوی صحرا می‌تاخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
