شخصی به من نزدیک شد و فکر کرد در دستم طلا دارم، اما وقتی فهمید طلایی در کار نیست، وفا را رها کرد. از حلقه گوش او چنین برداشت میکنم که جایی که طلا باشد، گوش هم باید باشد (یعنی فقط به دنبال منافع مادی است).
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی درباره رفتارهای مادیگرایانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره و زبان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۶ - آمد بر من چو در کفم زر پنداشت
چون دید که زر نیست وفا را بگذاشت ۱
از حلقهٔ گوش او چنین پندارم
کانجا که زر است گوش میباید داشت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.