این متن درباره فردی است که از دغدغههای مادی مانند ثروت و فقر رهاست و دغدغهای نسبت به دنیا و مردم ندارد. همچنین، او حتی با خودش نیز درگیر نیست و به آرامش درونی رسیده است.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار خواهد بود.
رباعی ۱۱۵ - آسوده کسی که در کم و بیشی نیست
در بند توانگری و درویشی نیست ۱
فارغ ز غم جهان و از خلق جهان
با خویشتنش بدرهٔ خویشی نیست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.