شاعر در این متن از تغییر حالات درونی خود سخن میگوید، گاهی خود را امیر و گاهی اسیر میداند، اما در نهایت به این نتیجه میرسد که دیگر خود را نمیپذیرد و تصمیم میگیرد که خود را نگیرد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۶۶ - گه میگفتم که من امیرم خود را
گه نالهکنان که من اسیرم خود را ۱
آن رفت و از این پس نپذیرم خود را
بگرفتم این که من نگیرم خود را ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.