شاعر از وجودی روحافزا سخن میگوید که جان او را از آغاز بخشیده است. این وجود گاهی چشمانش را میبندد و گاهی مانند باز به شکار او میپردازد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'صید چون باز' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۶۵ - گویم که کیست روحافزا مرا
آنکس که بداد جان ز آغاز مرا ۱
گه چشم مرا چو باز بر میبندد
گه بگشاید به صید چون باز مرا ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.