شاعر در این ابیات بیان میکند که عشق تنها همدم و همراه اوست و هیچ آغاز و پایانی جز عشق ندارد. او از درون خود آوازی میشنود که جان میدهد و از کسانی که در راه عشق کاهلی میکنند، گلایه دارد.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و عمیق عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مفاهیم انتزاعی دارد.
رباعی ۴۱ - جز عشق نبود هیچ دمساز مرا
نی اول و نی آخر و آغاز مرا ۱
جان می دهد از درونه آواز مرا
کی کاهل راه عشق، درباز مرا ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.