شاعر از معشوق میخواهد که با رنگآمیزی خاص خود بیاید و برای او نیز مکر و حیلهای به کار ببرد. این متن بیانگر عشق و التماس شاعر به معشوق است.
مفاهیم عاشقانه و استفاده از واژههایی مانند 'مکر' و 'حیله' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیقتر این متن نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۴۰ - جانا به هلاک بنده مستیز و بیا
رنگی که تو دانی تو برآمیز و بیا ۱
ای مکر در آموخته هرجائی را
یک مکر برای من درانگیز و بیا ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.