شاعر در این ابیات از عشق و وصال الهی سخن میگوید و اشاره میکند که در مذهب او، نوشیدن شراب معنوی (عشق الهی) حرام نیست. او از شبهای روشن بهسبب این وصال و از لبهای تر از شراب عشق تا صبح عدم (فنا در خدا) سخن میگوید.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههایی مانند شراب و وصال ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، این اشعار نیاز به دانش پایهای از ادبیات عرفانی دارند.
رباعی ۳۰ - با عشق روان شد از عدم مرکب ما
روشن ز شراب وصل دائم شب ما ۱
زان می که حرام نیست در مذهب ما
تا صبح عدم خشک نیابی لب ما ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.