این متن عرفانی از زبان کسی است که از عشق و مذهب خود سخن میگوید و به کسانی که از آن دور شدهاند هشدار میدهد که دوری از این مسیر موجب رنج و فراق خواهد شد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، برخی از واژهها و استعارههای به کار رفته نیاز به دانش ادبی و عرفانی دارند.
رباعی ۲۹ - ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما
مستی گردد که روز بیند شب ما ۱
ای آنکه گریخت از در مذهب ما
گوشش بکشد فراق تا ملهب ما ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.