خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به زیبایی و تقدس انسان و روح او اشاره دارد و بیان می‌کند که اگر کسی در این دوره توانایی نوشتن داشت، آن کس تو هستی. این شعر به نوعی ستایشی از انسان و توانایی‌های والای اوست.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و更适合 برای نوجوانان و بزرگسالان است که توانایی تحلیل و درک مفاهیم انتزاعی را دارند.
رباعی ۱۸۲ - در صورت آدم ار فرشتست تویی
در صورت آدم ار فرشتست تویی
ور آدمی از روح سرشتست تویی ۱
گر می‌نبشتست درین دور کسی
آن وحی خط و آنکه نبشتست تویی ۲
ور آدمی از روح سرشتست تویی ۱
گر می‌نبشتست درین دور کسی
آن وحی خط و آنکه نبشتست تویی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۱ - روزی به سرای وصل راهم ندهی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۳ - دم با تو زنم، که یار دیرینه تویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
