خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر از بی‌توجهی معشوق شکایت می‌کند و آرزو می‌کند که معشوق حداقل گاهی به او نگاه کند یا دو بوسه در روز به او هدیه دهد، زیرا حتی این مقدار کم نیز بهتر از بی‌توجهی کامل است.

متن یک شعر عاشقانه کلاسیک است که درک آن نیاز به آشنایی با ادبیات و احساسات پیچیده عاشقانه دارد. این نوع محتوا برای کودکان مناسب نیست، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند آن را درک و با آن ارتباط برقرار کنند.

مشاهده کامل

رباعی ۱۷۴ - ترسم رسد از من به تو آهی روزی

ترسم رسد از من به تو آهی روزی
زیرا که نمیکنی نگاهی روزی ۱

گر می‌ندهی دو بوسه هر روز، ای ماه
آخر کم از آن که هر به ماهی روزی ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۴۳۱
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۷۳ - گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۵ - تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.