خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها بیان می‌کند که اگر فردی به علم و دین علاقه‌مند بود، سعادت بیشتری داشت و جهان به فرمانش درمی‌آمد. تأکید اصلی بر ارزش علم و دین و تأثیر آن‌ها در زندگی است.
مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تحلیل، به بلوغ فکری نیاز دارد و ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.
رباعی ۱۷۰ - اقبال سعادت به ازینت بودی
اقبال سعادت به ازینت بودی
گر لذت علم و درد دینت بودی ۱
گردون بستی به گوش داریت کمر
گر گوش به هر گوشه نشینت بودی ۲
گر لذت علم و درد دینت بودی ۱
گردون بستی به گوش داریت کمر
گر گوش به هر گوشه نشینت بودی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۹ - تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۱ - یارا، گر از آن شربت شافی داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
