خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از ظلم و ستم روزگار شکایت می‌کند و از دیدن دورانی مخالف و ناسازگار ناراحت است. سپس مخاطب را به دیدن مناظر زیبا و آرامش‌بخش مانند سرو در کنار آب روان دعوت می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی در این شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، شکایت از روزگار و ناسازگاری‌های زندگی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۶ - تا کی ستم سپهر جافی بینم؟
تا کی ستم سپهر جافی بینم؟
وین دور مخالف منافی بینم؟ ۱
برخیز و روان در لب صافی بنگر
تا سرو روان در لب صافی بینم ۲
وین دور مخالف منافی بینم؟ ۱
برخیز و روان در لب صافی بنگر
تا سرو روان در لب صافی بینم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۵ - پیمانه بده، که مرد پیمانه منم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۷ - تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
