خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و مستی سخن می‌گوید و خود را دیوانه‌ای می‌داند که در دام زمانه گرفتار شده است. او از جام باده‌ای می‌خواهد که عقل را میبرد و می‌خواهد مردم بدانند که او دیوانه است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و شاعرانه‌ای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و دیوانگی ممکن است نیاز به تفسیر و درک بالاتری داشته باشد.
رباعی ۱۳۵ - پیمانه بده، که مرد پیمانه منم
پیمانه بده، که مرد پیمانه منم
در دام زمانه مرغ این دانه منم ۱
زان باده که عقل میبرد جامی ده
گو: خلق بدانند که: دیوانه منم ۲
در دام زمانه مرغ این دانه منم ۱
زان باده که عقل میبرد جامی ده
گو: خلق بدانند که: دیوانه منم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۴ - هر لحظه به آیین وفا رای کنم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۶ - تا کی ستم سپهر جافی بینم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
