رباعی ۱۰۷ - بس شب که به روز بردم، ای شمع طراز

بس شب که به روز بردم، ای شمع طراز
باشد که شبی روز کنم با تو به راز ۱

شد بی‌شب زلف و روز رخسار تو باز
روزم چو شب زلف تو تاریک و دراز ۲