خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از غم و اندوه ناشی از عشق به ماه (معشوق) سخن میگوید و از زیباییهای ظاهری معشوق مانند خال روی صورتش یاد میکند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییشناسی و ادبیات کلاسیک معمولاً به سطح بلوغ فکری بیشتری نیاز دارد.
رباعی ۶۰ - ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون برد
ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون برد
نادیده ترا رخت دل ما چون برد؟ ۱
آن خال که بر گوشهٔ چشمست ترا
خال لب خوبان به زنخ بیرون برد ۲
نادیده ترا رخت دل ما چون برد؟ ۱
آن خال که بر گوشهٔ چشمست ترا
خال لب خوبان به زنخ بیرون برد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۹ - آن مه، که ز شعر زلف ذیلی دارد
گوهر بعدی:رباعی ۶۱ - گل گفت: مهل، که باد بویم ببرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.