خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، قد فرد مورد نظر به درخت سرو تشبیه شده که راست و بلند است و زلف او به رسن (طناب) که دل شاعر را اسیر خود کرده است. شاعر بیان می‌کند که دلش از زمانی که او را دیده، میل به گناه دارد، زیرا زلف او مانند رسن و بالای او مانند درخت سرو بلند است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و تشبیه‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به «میل گنه» نیازمند سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح مفهوم است.
رباعی ۱۰ - قدش به درخت سرو می‌ماند راست
قدش به درخت سرو می‌ماند راست
زلفش به رسن، که پای بند دل ماست ۱
دل میل گنه دارد از آن روز که دید
کو را رسن از زلف و درخت از بالاست ۲
زلفش به رسن، که پای بند دل ماست ۱
دل میل گنه دارد از آن روز که دید
کو را رسن از زلف و درخت از بالاست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹ - دلدار مرا در غم و اندوه بکاست
گوهر بعدی:رباعی ۱۱ - با روی تو آفتاب صافی تیره است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
