خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از غم و اندوهی که معشوق بر او تحمیل کرده است شکایت می‌کند و می‌گوید که یک روز هم به او مهر نورزید. او ابتدا گمان می‌برد که این رفتار سخت‌گیرانه از سنگدلی معشوق است، اما سپس درمی‌یابد که این همه از بدبختی خودش است.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و غم‌انگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، بیان احساسات پیچیده و ناامیدی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۹ - دلدار مرا در غم و اندوه بکاست
دلدار مرا در غم و اندوه بکاست
یک روز برم به مهر ننشست و نخاست ۱
گفتنم: مگر این عیب ز دل سختی اوست؟
چون میبینم جمله ز بدبختی ماست ۲
یک روز برم به مهر ننشست و نخاست ۱
گفتنم: مگر این عیب ز دل سختی اوست؟
چون میبینم جمله ز بدبختی ماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸ - این فرع که دیدی همه از اصلی خاست
گوهر بعدی:رباعی ۱۰ - قدش به درخت سرو می‌ماند راست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
