خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان میکند که اگر دل به عشق یار میبست یا به کار دنیا مشغول میشد، خوب نبود؛ زیرا عمر به همه چیز فرصت میدهد، اما اگر عمر نیز قرار و ثبات داشت، خوب نبود. این بیتها به ناپایداری و بیقراری زندگی اشاره دارند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مفاهیم ناپایداری زندگی دارد.
رباعی ۳۹۴ - گر دل پی یار گیردی نیکستی
گر دل پی یار گیردی نیکستی
یا دامن کار گیردی نیکستی ۱
چون عمر همی دهد قرار همه کار
گر عمر قرار گیردی نیکستی ۲
یا دامن کار گیردی نیکستی ۱
چون عمر همی دهد قرار همه کار
گر عمر قرار گیردی نیکستی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹۳ - دوش از سر درد نیستی در مستی
گوهر بعدی:رباعی ۳۹۵ - گر شعر در مراد میبگشادی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.