غزل ۲۹۰ - بی‌یار مهل ما را، بی‌یار مخسب امشب

بی‌یار مَهِل ما را، بی‌یار مَخُسب امشب
زِنْهار مَخور با ما، زِنْهار مَخُسب امشب ۱

امشب زِ خود اَفْزونیم، در عشقْ دِگَرگونیم
این بار بِبین چونیم، این بار مَخُسب امشب ۲

ای طوقِ هوایِ تو اَنْدَر همه گَردن‌ها
ما را همه شب تنها مَگْذار مَخُسب امشب ۳

صیدیم به شَستِ غَم، شوریده و مَستِ غَم
ما را تو به دستِ غَم مَسْپار مَخُسب امشب ۴

ای سَروْ گُلِستان را، وِیْ ماهْ شَبِستان را
این ماه پَرَستان را، مازار مَخُسب امشب ۵