خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر از گریه‌های ابر بر چمن به دلیل فراق یاسمن می‌گوید و گل در پاسخ می‌گوید که حاضر است خود را فدا کند، زیرا ابر بر خنده‌های یک هفته‌ای او گریه می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
رباعی ۲۲۰ - گفتم ز فراق یاسمن می‌گرید
گفتم ز فراق یاسمن می‌گرید
این ابر که زار بر چمن می‌گرید ۱
گل گفت به پای خویشتن برشکنم
بر خندهٔ یک هفتهٔ من می‌گرید ۲
این ابر که زار بر چمن می‌گرید ۱
گل گفت به پای خویشتن برشکنم
بر خندهٔ یک هفتهٔ من می‌گرید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۹ - با گل گفتم ابر چرا می‌گرید
گوهر بعدی:رباعی ۲۲۱ - شد عمر و زمانه را جوادی نرسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
