خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند زلف عنبرین و نهال شهد و شکر، احساسات خود را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این نوع شعرها معمولاً نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
رباعی ۱۷۵ - زلف تو مصاف عنبر تر شکند
زلف تو مصاف عنبر تر شکند
لعل تو نهال شهد و شکر شکند ۱
گل کیست که با رخ تودر باغ آید
وانگه دو سه روز خویشتن برشکند ۲
لعل تو نهال شهد و شکر شکند ۱
گل کیست که با رخ تودر باغ آید
وانگه دو سه روز خویشتن برشکند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۴ - در بزمگهی که مطربی کوس کند
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۶ - دلدار دل مرا ز من باز افکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
