خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن شاعر بیان می‌کند که در میهمانی‌ای که نوازنده‌ای طبل می‌زند، تیر تقدیر بر تیر تو افسوس می‌خورد. اگر پرچم‌های تو به سمت بغداد برود، رود دجله زمین را می‌بوسد. این ابیات نشان‌دهنده‌ی قدرت و عظمت است.
متن شامل مفاهیم استعاری و تمثیلی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان جوان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم مانند 'تیر قضا' و 'رایات' نیاز به دانش ادبی و تاریخی دارند که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.
رباعی ۱۷۴ - در بزمگهی که مطربی کوس کند
در بزمگهی که مطربی کوس کند
بر تیر قضا تیر تو افسوس کند ۱
رایات تو گر روی به بغداد نهد
دجله به در ریش زمین بوس کند ۲
بر تیر قضا تیر تو افسوس کند ۱
رایات تو گر روی به بغداد نهد
دجله به در ریش زمین بوس کند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۳ - بس دور که چرخ و اختران بگذراند
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۵ - زلف تو مصاف عنبر تر شکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
