خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد عشق و رنجهای ناشی از آن میگوید و از صبر به عنوان پناهگاهی برای تحمل این رنجها یاد میکند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و اشاره به رنجهای عشق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
رباعی ۱۷۲ - زان پس که دل و دیده بر من سپرند
زان پس که دل و دیده بر من سپرند
با عشق یکی شوند و آبم ببرند ۱
صبرا به تو آیم غم کارم بخوری
ای صبر نگویی که ترا با چه خورند ۲
با عشق یکی شوند و آبم ببرند ۱
صبرا به تو آیم غم کارم بخوری
ای صبر نگویی که ترا با چه خورند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۱ - یاران به جهان چشم چو گل بگشادند
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۳ - بس دور که چرخ و اختران بگذراند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.