خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد و رنجی می‌گوید که چشم و دلش، به جای همراهی، با او دشمنی کرده‌اند. ابتدا پای او را در درگاه غم شکستند و سپس دستش را از بی‌غمی بستند.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و مفهومی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند خیانت و غم نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
رباعی ۱۷۰ - چشم و دل من که هرچه گویم هستند
چشم و دل من که هرچه گویم هستند
در خصمی من به مشورت بنشستند ۱
اول پایم بر درغم بشکستند
واخر دستم ز بی غمی بر بستند ۲
در خصمی من به مشورت بنشستند ۱
اول پایم بر درغم بشکستند
واخر دستم ز بی غمی بر بستند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۹ - تا طارم نه سپهر آراسته‌اند
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۱ - یاران به جهان چشم چو گل بگشادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
