خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از دل خود میخواهد که از عشوهگری دست بردارد و به بلوغ برسد، همانطور که کودک از مکیدن انگشت خود دست میکشد.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'پای تو فرو گلست' و 'بالغ شدهای' برای کودکان قابل درک نیست.
رباعی ۱۵۴ - ای دل چه کنی به عشوه خود را خرسند
ای دل چه کنی به عشوه خود را خرسند
پای تو فرو گلست و این پایه بلند ۱
بالغ شدهای ببر ز باطل پیوند
چون طفل ز انگشت مزیدن تا چند ۲
پای تو فرو گلست و این پایه بلند ۱
بالغ شدهای ببر ز باطل پیوند
چون طفل ز انگشت مزیدن تا چند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۳ - چون سایه دویدم از پسش روزی چند
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۵ - پست افکندم غم تو ای سرو بلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.