غزل ۲۷۱ - تعالوا کلنا ذا الیوم سکریٰ

تَعالَوا کُلُّنا ذَا الْیَوْمَ سُکْریٰ
بِاَقْداحٍ تُخامِرُنا وَ تَتْریٰ ۱

سَقانا رَبُّنا کَأْسًا دِهاقًا
فَشُکْرًا ثُمَّ شُکْرًا ثُمَّ شُکْرًا ۲

تَعالَوا اِنَّ هٰذا یَوْمُ عیدٍ
تَجَلّیٰ فیهِ ما تَرْجُونَ جَهْرا ۳

طَوارِقُ زُرْنَنا وَ اللَّیْلُ ساجٍ
فَما اَبْقَیْنَ فِی التَّضْییقِ صَدْرا ۴

زِ کَفِّ هر یکی دریایِ بَخشش
نَثَرْنَ جَواهِرًا جَمًّا وَ وَفْرا ۵