خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی‌های طبیعت، شراب، و دوستی سخن می‌گوید. او از لحظات خوشی که در کنار دوستان و با نوشیدن شراب صاف و خالص سپری می‌شود، یاد می‌کند و به عشق و وفاداری به معشوق اشاره می‌کند. شاعر همچنین از زیبایی و جمال معشوق و محافظت او از بلایا و مرگ سخن می‌گوید و در پایان، از خداوند می‌خواهد که زمینی را که معشوق بر آن قدم می‌گذارد، سیراب کند.

این متن شامل مفاهیمی مانند شراب و عشق است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد. همچنین، درک کامل مفاهیم عمیق و عاطفی شعر ممکن است نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری داشته باشد.

مشاهده کامل

غزل ۲۶۹ - تعالوا بنا نصفوا نخلی التدللا

تَعالَوْا بِنا نَصْفُوا نُخَلّی التَّدْلُلا
وَ مِنْ لَحْظِکُمْ نُجْلِی الْفُوادَ مِنَ الْجِلا ۱

نَعُودُ اِلی صَفْوِ الرَّحیقِ بِمَجْلِسٍ
تُدارُو بِنَا الکاساتُ تَتْلُو عَلَی الْوِلا ۲

رَحِیقاَ رَقیقاً صافِیاً مُتَلالا
فَنَخْلوا بِها یَوْماً وَ یَوْماً عَلَی الْمَلا ۳

شَراباً اِذا ما یَنْشُرُ الرِّیحُ طیْبَها
تَحِنُّ اِلَیْهَا الْوَحْشُ مِنْ جانِبِ الْفَلا ۴

خَوابِی الْحُمَیْرا اِفْتَحُوها لِعِشْرَةٍ
بِمِفْتاحِ لُقْیاکُمْ لِیَرْخُصَ ما غَلا ۵

یُتابِعُ سُکْرُ الرّاحِ سُکْرَ لِقائِکُمْ
فَیَسْکَرَ مَنْ یَهْوی وَ یَفْنیَ مَنْ قَلا ۶

اُنا شِدُکُمْ بِاللّهِ تَعْفُوْنِ اِنَّنی
لَقَدْ ذُبْتُ بِالْاَشْواقِ وَ الْحُبِّ وَ الْوَلا ۷

لِمَولی تَری فی حُسْنِهِ وَ جَمالِهِ
اَماناً مِنَ الافاتِ وَالمَوْتِ وَالبَلا ۸

سَقَی اللّهُ اَرْضاً شَمْسُ دِینٍ یَدُوسُها
کَلَا اللّهُ تَبْریزاً بِاَحْسَنِ ما کَلا ۹
قالب: غزل تعداد ابیات: ۹ ۵۴۴
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۶۸ - فدیتک یا ذا الوحی آیاته تتریٰ
گوهر بعدی:غزل ۲۷۰ - افدی قمرا لاح علینا و تلالا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.