خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی و فلسفی به موضوعاتی مانند عشق الهی، رضایت به قضای خداوند، و تفاوت بین ظاهر و باطن می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی والا یاد می‌کند که فراتر از ظواهر است و به عمق وجود انسان نفوذ می‌کند. همچنین، تأکید می‌شود که خارها و سختی‌ها نیز بخشی از روند رشد و کمال هستند و خداوند در آشکار کردن حقایق نقش اساسی دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده و نامفهوم باشد.
غزل ۲۶۴ - لی حبیب حبه یشوی الحشا
لی حَبیب حُبُّهُ یَشْوِی الحَشا
لَوْ یَشا یَمْشیْ عَلی عَیْنی مَشا ۱
روزْ آن باشد که روزیم او بُوَد
ای خوشا آن روز و روزیْ ای خوشا ۲
آن چه باشد کو کُند کان نیست خوش؟
قَدْ رَضینا یَفْعَلُ اللّهْ ما یَشا ۳
خارِ او سَرمایه گُل‌ها بُوَد
اِنَّهُ المَنّانُ فی کَشْفِ الغِشا ۴
هر چه گفتی یا شَنیدیْ پوست بود
لَیْسَ لُبُّ العِشْقِ سِرّا قَد فَشا ۵
کی به قِشْرِ پوست‌ها قانِع شود
ذُو لُبابِ فی التَّجَلیْ قَدْ نَشا ۶
من خَمُش کردم، غَمَش خامُش نکرد
عافِنا مِنْ شَرِّ واشِ قَدْ وَشا ۷
لَوْ یَشا یَمْشیْ عَلی عَیْنی مَشا ۱
روزْ آن باشد که روزیم او بُوَد
ای خوشا آن روز و روزیْ ای خوشا ۲
آن چه باشد کو کُند کان نیست خوش؟
قَدْ رَضینا یَفْعَلُ اللّهْ ما یَشا ۳
خارِ او سَرمایه گُل‌ها بُوَد
اِنَّهُ المَنّانُ فی کَشْفِ الغِشا ۴
هر چه گفتی یا شَنیدیْ پوست بود
لَیْسَ لُبُّ العِشْقِ سِرّا قَد فَشا ۵
کی به قِشْرِ پوست‌ها قانِع شود
ذُو لُبابِ فی التَّجَلیْ قَدْ نَشا ۶
من خَمُش کردم، غَمَش خامُش نکرد
عافِنا مِنْ شَرِّ واشِ قَدْ وَشا ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۳ - به شکرخنده اگر می‌ببرد جان مرا
گوهر بعدی:غزل ۲۶۵ - راح بفیها و الروح فیها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
