خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از روزها و شبهایی میگوید که در جستجوی معشوق سپری کرده و از وصال او لذت برده است. اکنون که معشوق رفته، شاعر روز و شب آرزوی بازگشت او را دارد و شب وصال را ستایش میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک کامل آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، مفهوم فراق و اندوه در شعر نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۳ - بس شب که به روز بردم اندر طلبت
بس شب که به روز بردم اندر طلبت
بس روز طرب که دیدم از وصل لبت ۱
رفتی و کنون روز و شب این میگویم
کای روز وصال یار خوش باد شبت ۲
بس روز طرب که دیدم از وصل لبت ۱
رفتی و کنون روز و شب این میگویم
کای روز وصال یار خوش باد شبت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲ - ای گوهر تو بر آفرینش غالب
گوهر بعدی:رباعی ۱۴ - دل باز چو بر دام غم عشق آویخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.