خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از تاریکی و سردی درون خود شکایت می‌کند و آن را با تاریکی شب و خورشید و ماه مقایسه می‌کند. او از این تاریکی و سردی به پنبه و روغن پناه می‌برد تا شاید آرامش یابد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۳۸۸ - طلب پنبه و روغن کند
ایا خورشید و مه در پیش رایت تیره و تاری
به روز و شب گهی خورشید و ماهم ثقبهٔ روزن ۱
پس ای سردی و تاریکی که در من هست بازم خر
ازین سردی و تاریکی به اندک پنبه و روغن ۲
به روز و شب گهی خورشید و ماهم ثقبهٔ روزن ۱
پس ای سردی و تاریکی که در من هست بازم خر
ازین سردی و تاریکی به اندک پنبه و روغن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۸۷ - در طلب شراب
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۸۹ - نکتهٔ موزون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
