شاعر از رنج‌های خود می‌گوید و خود را با شخصیت‌های اساطیری مانند سهراب، رستم، زال، افراسیاب، سیاوش، بیژن، فریدون و ضحاک مقایسه می‌کند. او از خرد زال راهنمایی می‌خواهد و اشاره می‌کند که اگر باده‌ای مناسب دریافت کند، مانند فریدون خواهد شد، در غیر این صورت ممکن است مانند ضحاک به مارهای جهنمی دچار شود.
متن شامل مفاهیم عمیق اساطیری و تمثیل‌های پیچیده است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به دانش پایه‌ای از ادبیات کلاسیک فارسی و اساطیر ایرانی دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند رنج، مارهای جهنمی و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شمارهٔ ۳۸۷ - در طلب شراب
که به رنجم ز چرخ رویین تن ۱
من نه سهرابم و ولی با من
رستمی می‌کند مه بهمن ۲
خرد زال را بپرسیدم
حالتم را چه حیلتست و چه فن ۳
گفت افراسیاب وقت شوی
گر به دست آوری از آن دو سه من ۴
باده‌ای چون دم سیاووشان
سرخ نه تیره چون چه بیژن ۵
گر فرستی تویی فریدونم
ورنه روزی نعوذبالله من ۶
همچو ضحاک ناگهان پیچم
مارهای هجات بر گردن ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
