خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر از انوری است که در آن به ستایش خداوند و بیان وابستگی انسان به قدرت و لطف الهی پرداخته شده است. شاعر خود را کمترین بنده خدا میداند و از حوادث و اقبال سخن میگوید.
این شعر دارای مفاهیم عمیق مذهبی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی قدیمی ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۲۴۳ - برای درآمدن به خانهٔ اکفی الکفاة بار خواهد
ای خداوندی که از ایام اگر خواهی بیابی
جز نظیر خویش دیگر هرچت از خاطر برآید ۱
تاد اگر خاک سم اسبت به دوزخ برفشاند
تا ابد از آتش او فعل آب کوثر آید ۲
کمترین بندگانت انوری بر در به پایست
چون حوادث باز گردد یا چو اقبال اندر آید ۳
جز نظیر خویش دیگر هرچت از خاطر برآید ۱
تاد اگر خاک سم اسبت به دوزخ برفشاند
تا ابد از آتش او فعل آب کوثر آید ۲
کمترین بندگانت انوری بر در به پایست
چون حوادث باز گردد یا چو اقبال اندر آید ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۴۲ - از کسی درخواست پنبه کند
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۴۴ - شراب خواهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.