شمارهٔ ۲۴۲ - از کسی درخواست پنبه کند

زهی صاحب ملک پرور که گیتی
سخای ترا چرخ یک روزه آید ۱

زلعل نگین تو درحکم مطلق
همی لرزه در چرخ پیروزه آید ۲

چو وهم تو در سیر برهان نماید
ازو باد را سنگ در موزه آید ۳

اگر آز من نعمت تو بداند
در ایام تو نوبت روزه آید ۴

زدهر سیه کاسه الحق چنانم
که از پشت من دستهٔ کوزه آید ۵

هوا ماه دیگر چنان گرم گردد
که دوزخ به دنیا به دریوزه آید ۶

اگر آن نخواهم که از پیله باشد
بباید مرا آنچه از قوزه آید ۷