شماره ۱۷۱ - مرکب من که دادهٔ شه بود

مرکب من که دادهٔ شه بود
جان فدای مراکب شه کرد ۱

بنده را با پیادگان سپاه
درچنین جایگاه همره کرد ۲

اندر آمد ز بی جوی از پای
رویم از غم به گونهٔ که کرد ۳

سالها گفت باز نتوانم
آنچه با من فلک درین مه کرد ۴