خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن به قدرت خداوند اشاره می‌کند که آب حکمتش از دل خاک می‌جوشد و تقدیرش شب را به روز تبدیل می‌کند. سپس بیان می‌کند که زندگی بدون وصال معشوق (یا خداوند) ارزشی ندارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوع فراق و وصال نیاز به درک عاطفی بالاتری دارد.
شماره ۱۶۹ - به خدایی که آب حکمت او
به خدایی که آب حکمت او
از دل خاک می‌دماند ورد ۱
دست تقدیر او ز دامن شب
بر رخ روز می‌فشاند گرد ۲
که رهی در فراق وصلت تو
زندگانی نمی‌تواند کرد ۳
از دل خاک می‌دماند ورد ۱
دست تقدیر او ز دامن شب
بر رخ روز می‌فشاند گرد ۲
که رهی در فراق وصلت تو
زندگانی نمی‌تواند کرد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۶۸ - در حق سنقر خاص گوید
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - به خدایی که درسپهر بلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
